Leczenie hazardu – kiedy gra staje się chorobą

Patologiczny hazard (hazard przymusowy) znalazł się w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10). Można go określić jako powtarzające się działania bez jasnej, racjonalnej motywacji, które nie mogą być kontrolowane i zazwyczaj szkodzą zarówno interesom pacjenta, jak i innych ludzi. Pacjent opisuje je jako zachowania związane z przymusem do działania.

Problem dotyczy wg różnych badań około 1-2 proc. dorosłej populacji. Uzależniają się coraz młodsze osoby – problem zaczyna dotykać nawet młodzieży.

Charakterystyczne jest, że konsekwencje patologicznego hazardu dotykają poza samym hazardzistą także jego rodzinę, znajomych i bliskich.

Jeśli ktoś trafił na tę stronę, to być może zastanawia się, czy hazard w jego życiu stanowi problem. Może zadaje sobie pytanie, czy jestem hazardzistą? Jeśli z zastanowieniem i uczciwie przed samym sobą odpowiesz na poniższe pytania, to pozwoli Ci to uzmysłowić sobie, czy masz problem. Odpowiedz na poniższe pytania. Być może nadszedł czas, aby przestać się oszukiwać i zmienić swoje życie.

Anonimowi Hazardziści polecają prześledzić te pytania każdemu, kto może mieć problem z hazardem. Jeżeli ktoś jest kompulsywnym hazardzistą i chce przestać uprawiać hazard, to poniższy test będzie pomocny przy podjęciu indywidualnej decyzji o rozpoczęciu terapii.

Dwadzieścia pytań kontrolnych

1. Czy kiedykolwiek traciłeś czas przeznaczony na pracę lub szkołę z powodu hazardu?
2. Czy uprawianie hazardu kiedykolwiek uczyniło Twoje domowe życie nieszczęśliwym?
3. Czy hazard wpływa na Twoją reputację?
4. Czy kiedykolwiek odczuwałeś wyrzuty sumienia po hazardzie?
5. Czy kiedykolwiek uprawiałeś hazard, aby zdobyć pieniądze na spłatę długów lub aby rozwiązać finansowe trudności?
6. Czy uprawianie hazardu powoduje zmniejszenie się Twojej ambicji lub skuteczności?
7. Czy po przegranej czujesz, że musisz wrócić, gdy tylko będzie to możliwe i odrobić swoje straty?
8. Czy po zwycięstwie masz silne pragnienie, aby wrócić i wygrywać więcej?
9. Czy często uprawiałeś hazard dopóki nie straciłeś ostatniej złotówki?
10. Czy kiedykolwiek coś pożyczałeś, aby sfinansować swój hazard?

11. Czy kiedykolwiek sprzedałeś coś, aby sfinansować hazard?
12. Czy byłeś niechętny, aby użyć „hazardowych pieniędzy” na normalne wydatki?
13. Czy grając hazardowo robisz się nierozważny w sprawach dobrobytu swojego lub swojej rodziny?
14. Czy kiedykolwiek uprawiałeś hazard dłużej niż zaplanowałeś?
15. Czy kiedykolwiek grałeś hazardowo, aby uciec od zmartwień i kłopotów?
16. Czy kiedykolwiek popełniłeś lub rozważałeś popełnienie nielegalnego czynu, aby sfinansować hazard?
17. Czy uprawianie hazardu powoduje, że masz kłopoty ze snem?
18. Czy sprzeczki, rozczarowania lub frustracje wywołują w Twoim wnętrzu impuls do hazardu?
19. Czy kiedykolwiek miałeś impuls, aby świętować jakieś fortunne zdarzenie poprzez uprawianie hazardu przez kilka godzin?
20. Czy kiedykolwiek brałeś pod uwagę autodestrukcję lub samobójstwo w wyniku twojego hazardu?

Większość Anonimowych Hazardzistów odpowiada „tak” przynajmniej na siedem z tych pytań.

Jeśli jeszcze masz jakieś wątpliwości to poniżej przedstawiamy dziewięć kryteriów, według których amerykańscy specjaliści od leczenia hazardu diagnozują to uzależnienie. Amerykańskie kryteria diagnostyczne patologicznego hazardu są następujące:
  1. zaabsorbowanie hazardem lub zarabianiem pieniędzy na hazard
  2. przeznaczenie na hazard większej ilości pieniędzy i więcej czasu niż to było planowane
  3. potrzeba zwiększania rozmiarów i częstotliwości zakładów, aby osiągnąć pożądane pobudzenie
  4. niepokój i rozdrażnienie gdy nie ma możliwości uprawiania hazardu
  5. powtarzające się straty pieniędzy na hazard i powroty następnego dnia by odzyskać stratę
  6. podejmowanie prób kontrolowania lub powstrzymania się od grania
  7. uprawianie hazardu dla uzyskiwania społecznych lub zawodowych korzyści
  8. rezygnowanie z ważnych działań rekreacyjnych, zawodowych, społecznych dla hazardu
  9. kontynuowanie uprawiania hazardu pomimo niemożności spłacania długów lub/i pomimo sygnałów o istnieniu problemów zawodowych, prawnych, rodzinnych, społecznych, których źródłem jest hazard.

Jeśli odpowiedzi na powyższe pytania spowodowały, że nabrałeś przekonania o tym, że jesteś hazardzistą, to trafiłeś w dobre miejsce. Jeśli jeszcze masz wątpliwości, to zapamiętaj adres tej strony. Być może jeszcze nie nadszedł Twój czas na leczenie hazardu.

Cztery fazy rozwoju uzależnienia od hazardu

Istnieją cztery fazy rozwoju uzależnienia od hazardu:
  1. faza zwycięstw – granie okazjonalne i fantazjowanie na temat wielkich wygranych. Zdarzające się duże wygrane powodujące coraz silniejsze pobudzenie. Człowiek zaczyna wierzyć w to, że będzie zawsze wygrywać, a w przypadku osiągnięcia „wielkiej wygranej” dąży do jej powtórzenia (nieuzasadniony optymizm). Osoby znajdujące się w tej fazie coraz częściej obstawiają zakłady za coraz wyższe stawki,
  2. faza strat – stawiając na wysokie zakłady, narażamy się na wysokie straty. Zaczynają się wysokie pożyczki i próby odgrywania się, a w przypadkach powodzenia wygrane idą na spłaty długów. Hazardzista gra kosztem pracy i domu, kłamie oraz zaczyna ukrywać swoje uzależnienie. Coraz częściej musi unikać wierzycieli i cały czas wierzy, że wkrótce nastąpi kolejna „wielka wygrana”,
  3. faza desperacji – następuje separacja od rodziny i przyjaciół. Hazardziści często tracą pracę, a narastające długi wywołują w nich panikę. Niekiedy presja wierzycieli popycha ich ku przestępstwom. Są wyczerpani psychicznie, mają wyrzuty sumienia i poczucie winy, dopada ich bezradność i depresja,
  4. faza utraty nadziei – życie osobiste hazardzisty rozpada się. W tym czasie często dochodzi do rozwodów, głębokiej depresji lub myśli i prób samobójczych. Osoba uzależniona ma cztery wyjścia z tej sytuacji: może uciec w inne uzależnienie (np. leki lub alkohol), trafić do więzienia, ponieść śmierć z własnej ręki lub za sprawą wierzycieli albo rozpocząć leczenie hazardu.
Kiedy zacząć się niepokoić?

Sygnałami ostrzegawczym, że rozwija się uzależnienie mogą być:

  • wydzielanie pieniędzy na inne aktywności niż hazard,
  • pozostające poza kontrolą, wzrastające rachunki telefoniczne (dla gier telefonicznych lub sms-owych),
  • coraz częstsze przekraczanie limitów na kartach kredytowych,
  • zaciąganie nowych kredytów, uruchamianie nowych linii kredytowych,
  • zastawianie w lombardach/sprzedaż zakupionych dóbr czy kolekcji.

Dlatego jeśli dostrzegamy u kogoś (lub u siebie) powyższe symptomy powinniśmy zacząć szukać pomocy.

Leczenie hazardu – z tego można się wyleczyć!

Istnieją następujące sposoby leczenia z uzależniania od hazardu:

  • psychoterapia indywidualna i/lub grupowa,
  • uczestnictwo w grupach samopomocowych (AH – Anonimowi Hazardziści).

W leczeniu chodzi przede wszystkim o uświadomienie osobie uzależnionej negatywnego wpływu nałogu na jej życie oraz nauczenie jej nowych, konstruktywnych wzorców postępowania. Długofalowym celem terapii powinno być całkowite porzucenie hazardu przez chorego i zmiana jego wzorców zachowań.

Pomożemy Ci

Zadzwoń:

730-509-030

730-509-040

lub napisz do nas: